سرباز صلح

 

 

                                       به فرهادِ مهربانِ دهداران

 

 

 

پنجره را بستيم

 

تا باد نيايد

 

باران نيايد

 

آفتاب نيايد

 

ما با باد و باران و آفتاب جنگيديم

 

بي آنکه بدانيم

 

صلح، باد بود و

 

باران بود و

 

آفتاب

 

 

 

سرباز مهربان من!

 

ما جنگيديم

 

تا صلح را بياموزي

 

جهان اما

 

از دوربين اسلحه ات

 

سوراخي کوچک است

 

که شايد روزي

 

مورچه اي در آن لانه ساخته باشد

 

 

 

                                       فریده دهداران